Urodzony 29. września 1928 roku w północnoirlandzkim Coleraine, ochrzczony przydomkiem „Mała Mrówka” (Little Ant), Bertie Peacock dzięki ciężkiej pracy i wielkiemu talentowi osiągnął wiele jako zawodnik Celticu Glasgow i reprezentacji Północnej Irlandii. W czasie swej kilkunastoletniej kariery w klubie z Parkhead Peacock zdobył Mistrzostwo Szkocji (w roku 1954), dwukrotnie wznosił w górę Puchar Szkocji (lata 1951 i 1954), a także dwa razy zdobył Puchar Ligi (1957 i 1958). Zwycięstwo w Pucharze Ligi w sezonie 1957/58 roku było o tyle wyjątkowe, że Celtic pokonał w finale na Hampden Park odwiecznych rywali z Ibrox 7:1!!! Do dziś jest to najwyższe zwycięstwo Celticu nad Rangers, a także najwyższa wygrana brytyjskiej drużyny w finale krajowego pucharu.

Swoją piłkarską karierę Peacock zaczynał w rodzinnym Coleraine, gdzie przez kilka lat grał w drużynie nazywanej przez lokalnych kibiców The Bannsiders, aby w roku 1947 przejść do Glentoran Belfast. To właśnie w tym klubie zwrócił na siebie uwagę włodarzy z Parkhead i w sezonie 1949/50 zawitał w Glasgow, aby przez 12 kolejnych sezonów przywdziewać biało-zieloną koszulkę, a w późniejszym okresie zakładać także opaskę kapitana. Wystąpił w tym czasie w 318 spotkaniach strzelając w nich 33 bramki. Uznanie na boisku zdobył zwłaszcza dzięki waleczności i niezwykle skutecznej grze obronnej (stąd przydomek „Mrówka”). Mógł z powodzeniem występować jako obrońca i pomocnik, i to właśnie jego wszechstronna gra w dużym stopni przyczyniła się do zdobycia przez Celtic w 1954 mistrzowskiego tytułu po 16 latach przerwy. W 1951 pokonując w finale Motherwel, Puchar Szkocji zdobyła jedna z najmłodszych jedenastek Celticu w historii, a Bertie był jedną z jej czołowych postaci. Również wygrana w Pucharze Ligi w sezonie 1956/57 jest o tyle szczególna, że był to pierwszy triumf The Hoops w tych rozgrywkach.

Jego dobra gra zaowocowała jednocześnie powołaniem do drużyny narodowej. W sezonie 1957/58 reprezentował barwy narodowe 9 razy, w tym czterokrotnie podczas Mistrzostw Świata w Szwecji, na których Pn. Irlandia wygrała m.in. 2:1 z Czechosłowacją oraz zremisowała z RFN 2:2. Będąc wówczas w swojej szczytowej formie Peacock nie mógł niestety zagrać w ćwierćfinałowym meczu, który piłkarze z Ulsteru przegrali 4:0 z Francją. W drużynie narodowej wystąpił 31 razy, aby po zakończeniu kariery piłkarskiej zostać jej managerem w 1962 roku. W okresie, gdy Peacock trenował reprezentację nie odniosła ona niestety żadnych większych sukcesów, ale to dzięki jego decyzji do drużyny narodowej został po raz pierwszy powołany „The Belfast Boy”, czyli legendarny George Best. Następnie „Little Ant” przez 12 sezonów prowadził drużynę Coleraine, w której stawiał swoje pierwsze, piłkarskie kroki jako nastolatek. Pod jego wodzą The Bannsiders zdobyli w 1974 roku jedyny jak na razie tytuł mistrzowski Irish League. Przez krótki czas był jeszcze asystentem trenera Billy’ego Binghama w drużynie narodowej, która w finałach Mistrzostw Świata w Hiszpanii pokonała w pamiętnym meczu grupowym w Valencii drużynę gospodarzy 1:0.

Po przejściu na emeryturę Peacock prowadził bar w rodzinnym Coleraine oraz został jednym z pomysłodawców Milk Cup, międzynarodowego turnieju, w którym biorą udział drużyny młodzieżowe z całej Europy i nie tylko, a swoją obecnością zaszczycili go już tacy piłkarze jak Ryan Giggs, Wayne Rooney czy David Beckham. Był także członkiem Północnoirlandzkiej Komisji Sportu, i jako osoba niezwykle znana i szanowana w całym Ulsterze robił wiele na rzecz poprawy stosunków między katolikami a protestantami. Bertie Peacock w wieku 75 lat zmarł na atak serca 22 czerwca 2004 roku. Zaraz po jego śmierci rzecznik prasowy The Hoops określił Bertiego jako „prawdziwego bohatera Celticu”.

Jako północnoirlandzki protestant, który swoje największe sukcesy odnosił właśnie jako piłkarz The Bhoys, Bertie Peacock pozostanie postacią wyjątkową, i obok takich osób jak wywodzący się z protestanckich społeczności Jock Stein czy Kenny Dalglish będzie przykładem jak Celtic Glasgow łamał bariery podziałów religijnych czyniąc piłkę nożną czymś naprawdę wyjątkowym.

Tak Bertiego Peacocka wspomina sir Alex Ferguson: „Kiedy dorastałem w Glasgow często oglądałem Bertiego występującego w Celticu – i chociaż kibicowałem Rangersom to zawsze był moim idolem”